پنج شنبه 14 فروردین 1404

حالا اگر به پیکره زیستی این درخت که حفظ بستر خاک و جلوگیری از ورود ریز گردها و حیواناتی که در عمق این درختان زندکی می کنند و همچنین ذخیره آب ۵۰ میلیون جمعیت کشور را در نظر بگیریم‌ ، پی به ارزش زیستی در ختان هیرکانی درجنگل های شمال خواهیم برد .
شوربختانه در یک ماه گذشته با حضور استانداری که داعیه ی دادگری در گیلان‌ دارد و دولتی که میخواهد وفاق را در فرایند توسعه ایجاد کند ،  برای ایجاد جاده کنار گذر سد پلرود تاکنون بیش از هزاران درخت هیرکانی را قطع کرده اند؛ درختانی که در هر هکتار ۶۸ تن گرد و خاک را کنترل و  ۵۰۰متر مکعب آب تولید میکنند . 
البته آنها در پس از انقلاب نیز در کارکردهای مشابه حدود ۴ میلیون هکتار جنگل را نابود کرده بودند .
و جای تعجب نبود که در بیش از ۲۲ سال پیش آمدند پروژه سد پلرود را بدون بررسی تبعات ایجاد جاده فرعی ان در دل جنگل های هیرکانی آغاز کردند .
این آغازی شوم و جبران ناپذیر  برای زیست بوم ارزشمند کشورمان بود که با توجه به مخالفت های چندین ساله منابع طبیعی و محیط زیست به اجرا در آوردند .
اینکه کارشناس زیست بوم‌کشورمان میگوید ارزش زیستی یک درخت بلوط برابر با ۲۰۰ هزاردلار یعنی ۱۲میلیارد تومان است ، باید دید که چه دست هایی در کار بوده که این فاجعه زیست محیطی را در استان گیلان رقم زده اند .
اگر چه آنها در ۲۵ سال پیش هم برای تامین‌آب خوردن مردم رودسر و املش چشمه پر آب سفید آب را که سالانه میلیونها گردشگر را به خود میدید در بالا دست قطع کردند که با این کارحدود۵۰۰ متر از زیباترین آبشارهای گیلان نابود شد.
 اما باید بدانیم که این قطع بی محابا و گسترده انبوه ترین ناحیه جنگلی کشورمان در رحیم آباد رودسر برای نهایی کردن سد پلرود هم‌ در آینده نشان خواهد داد که میشد با آبندان‌های متعدد در مسیر  طولانی نیازی به ایجاد سد نباشد تا هزاران‌هزار درخت قطع شود .
تصویری که‌می بینید یک قطعه از دهها قطعه درختان هیرکانی در مسیر چند کیلومتری جاده است که قطع شده و هنوز هم ادامه دارد .
اعتقاد دارم که با این روند دهشت بار اگر آیت اله خمینی در سال ۴۱میگفت ای علمای اسلام به داد اسلام برسید باید اکنون رهبر انقلاب بگوید ای مردم ای مدیران ای کنشگران‌ای نویسندگان و ای خبرنگاران به داد جنگل های البرز و زاگرس برسید .

نظرات
کد امنیتی روبرو را وارد کنید
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نوداد گیل می باشد
2015 © Nodad Gil